Archive

Monthly Archives: november 2013

28 november 2013

De zang van de merel

Het is meer van vijftien jaar geleden dat ik Brazilië voor de eerste keer bezocht en ruim twaalf jaar geleden dat ik naar dit prachtige land ben geëmigreerd. Het is bijna onvoorstelbaar hoe snel de tijd gaat. Soms denk ik er wel eens over na of het een goede besluit is geweest om hier te gaan wonen, of ik er in enige mate spijt van heb Nederland achter mij te hebben gelaten. Ik kom steeds tot dezelfde conclusie. Het besluit was goed en spijt heb ik niet. Nederland zoals het nu is, mis ik niet. Nederland zoals ik het ken van mijn jeugd wel maar het verlangen naar de onbezorgde tijden van vroeger zou ook hebben bestaan als ik niet naar Brazilië was gegaan. Het is een verlangen naar iets wat nooit meer terugkomt.
Wat ik mis zijn natuurlijk mijn kinderen en kleinkinderen. We hebben regelmatig contact met elkaar via de sociale media en Skype maar dat is toch heel iets anders dan “even een bakje doen”. Wat ik ook mis is de zang van de merel. Wat is er mooier dan die welluidende en mysterieuze zang op een mooie zomeravond. Het is iets dat nooit verveelt en waar je uren naar kunt luisteren. Hoe anders is het hier. Als de dag voorbij is en het een beetje begint te schemeren worden we verwend met het geschreeuw van een vlucht parkieten. Ik kan je verzekeren dat het een oorverdovend lawaai is en verre van mooi, welluidend of mysterieus.

Parkieten

19 november 2013

Cat Stevens

Cat Stevens, die na zijn bekering tot de Islam als Yusuf door het leven gaat heeft een aantal concerten gegeven in Brazilië. Omdat Heloísa en ik al sinds zijn eerste lp’s grote fans van hem zijn, zijn we zaterdag afgereisd naar São Paulo om een van de vier concerten bij te wonen. Het concert werd gegeven in de Credicard Hall en was niet helemaal uitverkocht maar goed genoeg bezocht om een heerlijke atmosfeer te creëren. De show begon bijna een half uur te laat maar dat is in Brazilië acceptabel en duurde bijna twee uur. Cat Stevens zong liedjes die zijn gehele carrière omvatten; van zijn eerste hit uit 1966 (I love my dog) tot liedjes van zijn laatste cd Roadsinger. Wij hebben enorm genoten. Cats Stevens is en blijft een groot artiest die door de eenvoud van zijn liedjes grote indruk maakt. Hieronder zie je een stukje video van Morning has broken.

10 november 2013

Gat in het wegdek

De stad waarin wij wonen heet Ribeirão Preto en wordt als een van de betere steden in Brazilië beschouwd. Er wonen ruwweg 600.000 Ribeirão Pretanos. Sommige delen van de stad zijn dermate modern dat je je in Europa waant. Er is echter een groot probleem. De onderlagen van de grond onder de stad zijn instabiel en dat leidt tot gaten in het wegdek en dat verschijnsel doet zich vooral voor tijdens de regentijd. Een tweede probleem dat hierbij de kop op steekt is de laksheid van het gemeentebestuur om deze gaten op een goede manier te repareren. Gebruikelijk is dat het gat met asfalt wordt gedicht en een beetje aangestampt en dat is het. Na een stevige regenbui (en het kan hier goed tekeer gaan) is het gat weer terug. Dit probleem is groter dan het probleem van de instabiele ondergrond.

Het gevolg van deze gaten in de weg is dat er veel ongelukken gebeuren en het wachten was eigenlijk op een ongeluk waarbij een dode zou vallen en dat is deze week dan ook gebeurd. De vijfentwintig jarige Aiana Munize de Santana Dias reed op haar brommer over de Avenida Francisco Junqueira en kwam met haar wielen in zo’n gat terecht. De vrouw belandde tegen een boom en overleed te plaatse. Op het moment van het ongeluk regende het zo hard dat het gat geheel onder water was en niet te zien. Het gemeentebestuur zegt dat het bestaan van het gat bekend was maar dat door de regen geen reparatiewerkzaamheden konden worden uitgevoerd. Het gemeentestuur heeft echter wel verzuimd een waarschuwingsbord te plaatsen.

De gebrekkige reparatie van het wegdek in de hele stad wordt o.a. veroorzaakt door geldgebrek. Burgemeester Darcy Vera heeft zoveel schulden gemaakt dat er een strak bezuinigingsbeleid wordt gevoerd. Aiana is daar het slachtoffer van geworden.

Gat in het wegdek

7 november 2013

De vermissing van Joaquim Ponte Marques

Sinds twee dagen geleden wordt de driejarige Joaquim Ponte Marques (foto) vermist. Hij verdween in de nacht uit het ouderlijk huis in de wijk Jardim Independência in Ribeirão Preto en zijn moeder Natália Ponte trof in de ochtend een leeg bed aan. Het huis was op slot net zo als de poort die toegang geeft tot het huis. Het is een raadsel waar Joaquim is. De psychologe Natália Ponte is de moeder van het jongetje en zij woont samen met Guilherme Raymo Longo, de stiefvader. De laatste heeft een lange geschiedenis van drugsverslaving.

De politie is een grote zoekactie begonnen en de pers zit er uitgebreid bovenop. Bij iedere nieuwsuitzending op radio en televisie is het het belangrijkste onderwerp. Ik heb me altijd verbaasd over de vrijheid van handelen die de pers heeft in dit soort situaties. Om een voorbeeld te geven. De politie heeft een bloedhond ingezet. Eerst met de geur van de jongen. De hond volgde een spoor dat ophield bij de rivier Tanquinho. Dit werd nog een keer gedaan met de geur van de stiefvader en de hond volgde hetzelfde spoor. Je zou er dan van uit kunnen en moeten gaan dat de plek waar de hond stopte aan de oever van de rivier onmiddellijk als plaats delict zou worden aangemerkt. Dat gebeurt dus niet en de pers banjert overal doorheen, houdt interviews en filmt en vervuilt de hele plaats delict. Dit onder toeziend oog van de politie en de officier van justitie die niet ingrijpen. Een ander voorbeeld. De moeder van het jongetje verbleef de hele dag op het politiebureau. De pers loopt in en uit om de vrouw te interviewen. Ook hier kijkt de politie toe. Ik kan in dit bericht ook de namen van alle betrokkenen noemen want die namen staan in iedere krant en op iedere website die zich met de verdwijning bezighoudt. Er is totaal geen bescherming van privacy.

Omdat het reukspoor van zowel Joaquim als zijn stiefvader op hetzelfde punt bij de rivier eindigden wordt de stiefvader in de pers al als moordenaar gebrandmerkt. Zonder enig bewijs, zonder dat het jongetje gevonden is en zonder enige terughoudendheid. En de inwoners van de stad zijn geneigd dit ongefundeerde oordeel te volgen. Nog een opmerkelijk detail. Als er sprake is van moord en de dader wordt gearresteerd kan het een aantal jaren duren voordat er sprake is van een rechtszaak. Je moet niet verbaasd opkijken als de dader het begin van het proces in vrijheid mag afwachten. Het lijkt misschien onwaarschijnlijk wat ik hier schrijf maar zo gaat het in Brazilië.

Joaquim

Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus