Archive

Monthly Archives: april 2014

18 april 2014

Ervaringen met de Braziliaanse gezondheidszorg

Ik ben een kattenliefhebber en die passie heeft tot gevolg dat ik niet alleen zorg voor de katten in ons huis maar ook voor een paar straatkatten. Zij leven in de straat voor ons huis en op een terrein van het waterleidingsbedrijf dat aan het einde van onze straat ligt. Vorige week werd een van die straatkatten aangevallen door de vier honden van een buurman die om de hoek woont en zijn honden niet aanlijnt als ze worden uitgelaten. Ik heb geprobeerd de kat te redden wat tot gevolg had dat ik werd gebeten. Gevolg: een niet al te grote maar wel diepe wond op mijn hand die niet onverzorgd kon blijven.
Het eerste wat ik heb gedaan is naar de farmácia gaan en jodium kopen. Daar kreeg het advies toch maar even naar het ziekenhuis te gaan. Dat werd het São Lucas ziekenhuis dat valt onder de ziektekostenverzekering van Unimed waarbij ik ben aangesloten. Bij de receptie moest ik mijn plastic lidmaatschapskaartje laten zien dat daarop door de kaartlezer werd gehaald. Je kent ze wel, die kaartjes met een magneetstrip waarop al je persoonlijke gegevens staan. Ik was dan ook lichtelijk verbaasd toen de receptioniste een heleboel vragen ging stellen over mijn naam, adres, telefoonnummer, cpf, cep, etc etc. Ik kreeg daarna een volgnummer en we moesten in de wachtkamer wachten op een verpleger. Dat duurde niet zo lang en met de verwachting dat we snel weer buiten zouden staan heb ik me bij die man in sala 8 gemeld. Ik gaf hem mijn Unimedkaartje en het formulier dat de receptioniste had gemaakt maar tot mijn grote verbazing begon ook deze man te vragen naar mijn persoonlijke gegevens die hij blijmoedig in de computer invoerde. Over wat er gebeurd was en wat het doel van mijn bezoek aan het ziekenhuis was werd niets gevraagd. Dat gebeurde pas in de volgende kamer. Een echte arts. Hij onderzocht de wond en was van mening dat het ernstig genoeg was om antibiotica voor te schrijven en vaccinaties tegen tetanus en rabiës te geven. Het recept zou worden uitgeprint door de computer en daarvoor had de arts mijn persoonlijke gegevens nodig. Naam, adres, telefoonnummer etc. werden opnieuw gevraagd. De vaccinaties werden niet door het ziekenhuis verstrekt maar door een andere, gemeentelijke instelling die nu gesloten was en pas de volgende ochtend open zou zijn.


De volgende ochtend dus naar het Centro de Vigilância Epidemiológica. Vroeg want het is een publieke instelling waar het volgens goed Braziliaans gebruik nogal druk kan zijn. Eerst melden bij de receptie waar een medewerker mijn naam, adres, telefoonnummer etc. in de computer invoerde en mij door verwees naar een deur aan de overkant van de gang waar een lieftallige en vriendelijke verpleegster ons ontving. Naam, adres, telefoonnummer etc. werden opnieuw netjes in de computer ingevoerd en ik kreeg de vaccinaties tegen tetanus en rabiës. Er moest echter ook nog iets anders worden toegediend en dat gebeurde niet daar maar op een ander adres. Er werd gebeld en ik kon meteen komen. Ook een instelling van de gemeente. Weer het bekende riedeltje. Receptie waar naam , adres, telefoonnummer etc. in de computer werden ingevoerd. Daarna naar een verpleegster die naam, adres, telefoonnummer etc ook in de computer invoerde en daarna kreeg ik twee pijnlijke injecties in mijn hand en de soro. Dat duurde zo'n drie uur en daarna mochten we weer naar huis.

Ik ben inmiddels drie weken verder. De vaccinaties moeten nog een paar keer worden herhaald en mijn hand ziet er weer redelijk normaal uit. De koppeling van de computersystemen in deze stad echter niet. Het is een chaos en ik heb het nu aan de lijve ondervonden. Gelukkig ben ik goed gezond en daar prijs ik me gelukkig mee. Helaas heeft de kat het niet overleefd.

Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus