Archive

Monthly Archives: augustus 2014

20 augustus 2014

Queimadas

Op de foto zie je de gevolgen van een bosbrand in Cravinhos een plaats op zo'n 25 kilometer afstand van waar wij wonen. De wind stond in onze richting en dat hebben we gemerkt. In de lucht hing een grote wolk van rook en as en alles was ermee bedekt. Veel Riberãopretanen klaagden over problemen aan de luchtwegen. Het zag er uit als regen. Als ik het goed begrepen heb was er in het afgebrande stuk bos een perceel waar USP, een universiteit in onze stad, waar onderzoek werd gedaan naar het vermenigvuldigen en veredelen van bomen. Dat perceel is ook verloren gegaan.

Het is natuurlijk heel erg vervelend dat dit soort dingen gebeuren maar als de bossen droog zijn door het gebrek aan neerslag is het risico van een bosbrand hoog. Anders wordt het wanneer de stad door een asregen wordt bedekt als gevolg van het verbranden van de suikerrietstengels die overblijven na de oogst. Dan is de asregen door menselijke handelen veroorzaakt. Jarenlang konden suikerboeren ongestraft hun gang gaan en dat leidde tot hevig verzet van de bevolking die demonstreerden met de leus Basta Queimadas. In de omgeving van Ribeirão Preto zijn de meeste suikerrietplantages in de staat São Paulo en de stad wordt dan ook harder getroffen door deze gezondheidsbedreigende toestanden dan andere steden.

Queimada

Er is nu eindelijk wat beweging gekomen in de standpunten van de overheid van de staat São Paulo en die van het gemeentebestuur van Ribeirão Preto Te lang heeft de lobby van de suikerboeren veranderingen kunnen tegenhouden. Nu is er een wet die het verbranden van suikerrietstengels verbiedt tussen 6 uur in de ochtend en 8 uur in de avond en dat tot einde november. Bij niet naleven van de regels kunnen de boeren hoge boetes tegemoet zien. Probleem is nu dat er weliswaar een wet is die het verbranden verbiedt maar de nog niet wordt gehandhaafd. Dat komt in een later stadium maar niemand weet wanneer. Uiteindelijk moet dit verbod worden uitgebreid en leiden tot een algeheel verbod. Het opruimen van het afval op de suikerrietplantages moet dan op mechanische wijze gebeuren. Ik hoop dat dat inderdaad werkelijkheid wordt. Het zou voor de gezondheid van de inwoners van Riberão Preto een goede zaak zijn.

13 augustus 2014

Klimaat, seizoenen en boekenkasten

Brazilië is een groot land. Het is het op vier na (Rusland, Canada, de Verenigde Staten en China zijn groter) grootste land ter wereld. Door deze enorme omvang bestaat er een groot verschil in klimatologische omstandigheden in het land. Het klimaat in het noorden is wezenlijk anders dan in het zuiden. Ik woon in de stad Ribeirão Preto, in het noorden van de staat São Paulo. Het klimaat in deze regio kenmerkt zich door natte zomers en droge winters. In de zomer (in Nederland is het dan winter) regent het veel en zijn de temperaturen hoog. De regen begint eind september en wordt intenser naarmate het seizoen vordert en neemt weer af na de maand maart. In juli en augustus is het kurkdroog. Er is in die maanden geen enkele neerslag en dat merk je aan een heleboel dingen zoals lage luchtvochtigheid waardoor veel mensen last hebben van aandoeningen aan de luchtwegen, de natuur verschrompelt en het mooie groen verandert in een saai geel. En dit alles gaat gepaard met een toename van stof in de atmosfeer. Vanuit mijn huis heb ik zicht op de heuvels die de stad omringen. In de regentijd zijn die strak afgetekend tegen de blauwe lucht maar in de droge periode zijn ze nauwelijks zichtbaar.

Boekenkast

Wat heeft dit verschijnsel met boekenkasten te maken, zul je je afvragen. Dat is het volgende. Door de hoge temperaturen staan ramen en deuren altijd open en dat betekent dat stof vrij toegang heeft tot het huis. Je moet iedere dag vegen en stoffen om het toonbaar te houden en luchtbevochtigers moeten zorgen voor een aangename leefomgeving. Dit stof komt echter ook in de boekenkasten terecht en daar ontstaat het probleem. Als de droge periode voorbij is ben je dagen bezig om de boeken stofvrij te maken. Bevorderlijk voor een goede conditie ervan is het niet.

Klimaat, seizoenen en boekenkasten.

Klik hier om dit bericht te tweeten

Toen wij vorig jaar besloten om het ons huis grondig te renoveren ontstond dan ook het idee om de boekenkasten de deur uit te doen en een nieuwe te laten maken. Dat plan is werkelijkheid geworden en alle boeken staan nu in een fraaie boekenkast achter glazen deuren. En de boeken, een kostbaar bezit, blijven in prima conditie.

Boekenkast
11 augustus 2014

Tom Wright – Merel

Tom Wright is forensisch psychotherapeut die in 2012 als misdaadauteur debuteerde met de thriller Wat de zomer niet overleeft (een onbevredigende vertaling van de Engelse titel What dies in summer). Het komt wel vaker voor dat mensen die werkzaam zijn in de wereld van de misdaadbestrijding de opgedane kennis en ervaring willen gebruiken om een thriller te schrijven maar hun achtergrond is niet altijd een garantie voor succes. Je moet per slot van rekening ook het talent hebben om een boek te kunnen schrijven. Lang niet alles wat door deze experts wordt geschreven is overtuigend, hoe goed bedoeld ook. Tom Wright is zo'n schrijver die er uitstekend in slaagt kennis van zaken en schrijftalent te combineren. Wat de zomer niet overleeft werd goed ontvangen en met het boek werd Tom Wright genomineerd voor de Crime Writers' Association Silver Dagger Award. Ik heb zijn boek twee jaar geleden vier sterren gegeven.

Merel

In januari aanstaande verschijnt bij uitgeverij Ambo|Anthos zijn tweede thriller onder de titel Merel (Blackbird). De flaptekst is als volgt: "De dag na een hevige storm wordt aan de rand van een stad in Texas een vrouw dood aangetroffen. Ze is op een afschuwelijke manier omgebracht. Het slachtoffer is Deborah Gold, psycholoog en vertrouwenspersoon van velen. Rechercheur Jim Beaudry wordt op de zaak gezet en naarmate zijn onderzoek vordert, blijkt dat Gold geheimen van erg veel mensen kende, die allen belang hebben bij haar dood. Jim komt erachter dat de zaak verband houdt met zijn eigen duistere verleden."

9 augustus 2014

Solo Sagrado de Guarapiranga

Het afgelopen weekend hebben we een bezoek gebracht aan de Solo Sagrado de Guarapiranga, het spirituele centrum van de Igreja Messiânica Mundial in Brazilië. Het centrum ligt in het zuiden van de stad São Paulo maar daar merk je niets van. Het straalt een en al rust en vrede uit. Dat we daar graag een keer een kijkje wilden nemen komt omdat Pedro daar werkt. Hij is afgestudeerd in de agronomie en heeft een grote en brede belangstelling voor natuurlijke landbouw. Hij is daar helemaal op zijn plek en dat straalt hij ook uit, geluk en evenwicht. Het centrum beslaat een enorme oppervlakte en er zijn vele hectaren grond in gebruik genomen voor natuurlijke landbouw. Dat is een vorm van landbouw waarbij geen kunstmest of compost, insecticiden en herbiciden worden gebruikt en de grond niet door de mens wordt bewerkt. Er wordt vooral gebruikgemaakt van de natuurlijke vruchtbaarheid van de grond, recyclen van plantaardig restmateriaal en natuurlijke mest.

Het centrum ziet er prachtig uit. Een oase van rust en stilte en een verademing in een wereld die vooral bestaat uit snelheid en stress. En daarbij doet het gehele complex on-Braziliaans aan, alles is goed georganiseerd en onderhouden en alles gebeurt op tijd (een unicum in Brazilië). Het was een zeer geslaagd weekend.

Solo Sagrado de Guarapiranga

De reis heen en terug (2 x 350km) hebben met de auto gedaan. Vanuit Ribeirão Preto kom je de stad São Paulo in het noorden binnen en de Solo Sagrado ligt in het zuiden van de stad. São Paulo heeft meer inwoners dan Nederland en het verkeer is er, mild uitgedrukt, chaotisch. Wel een heel leuke rijervaring. En dan blijkt dat de GPS een geweldige uitvinding is. Zonder een keer verkeerd gereden te zijn kwamen we op de plek van bestemming aan.

De foto’s van dit bezoek kun je vinden op een special pagina in het fotoalbum, Solo Sagrado de Guarapiranga.