Category Archives for "Brazilië"

2 december 2015

Boom

Gisterenavond is deze majestueuze boom aan de Rua Mantiqueira door vandalen in brand gestoken. Of door mensen die hem niet mooi vonden of te groot. Hij staat om de hoek van onze straat. Een prachtige stuk natuur en woonplaats voor heel veel even prachtige vogels. De brandweer is nu de restanten aan het weghalen.

Zo zien de restanten er een paar weken later uit. De boom wordt weggehaald maar het is een hele klus. Het vuur smeult nog steeds na zoals een barbecue die nog niet helemaal uit. Het is een deprimerend gezicht. Soms zie ik er een abstract kunstwerk in. Mensen die treuren om de teloorgang van onze eens zo mooie planeet.

De brandweer is er uiteindelijk mee gestopt. De boom wordt verder niet in stukken gezaagd en verwijderd. Toch is er nog wat hoop voor de toekomst. De boom is weerbarstig en de natuur is sterk en heeft een sterke wil om te overleven. Er verschijnen weer nieuwe loten aan de boom en misschien zal hij over een groot aantal jaren weer zo majestueus zijn als hij was. 

24 juli 2015

Zwerfkatten

In Brazilië leven heel wat zwerfhonden en -katten. Het is een probleem waar lokale en nationale overheden nauwelijks iets aan doen. Het omzien naar deze dieren komt eigenlijk helemaal voor rekening van vrijwilligers. Aan het einde van de straat is een waterstation van de plaatselijke waterleverancier DAERP en daar leven een aantal zwerfkatten. Ik schat hun aantal op vijftien. Een paar van hen vinden iedere dag hun weg naar ons huis waar ik ze eten geef. Een aantal verlaat echter het terrein van Daerp nauwelijks. Ik ga er iedere dag rond een uur of vijf naar toe om deze katten eten te geven. Ze zitten steevast op me te wachten. Het zijn schuwe dieren die je nauwelijks kunt aanraken. Sommige echter komen wat dichterbij en dan lukt het wel eens om ze te laten wennen aan menselijke aanraking. Die katten proberen we te vangen met een kattenval en als dat lukt worden ze gecastreerd en ondergebracht bij een organisatie die voor een adoptiegezin zorgt. Tot nu toe is dat dit jaar vier keer gebeurd. Het is niet zoveel maar het levert wel een bijdrage aan een beter leven voor deze prachtige dieren.

Katten
11 april 2015

Lagarta de fogo

Als je deze rups tegenkomt kun je maar beter een stapje opzij doen. Zoals je ziet heeft de lagarta de fogo (zoals die hier in Brazilië wordt genoemd) lange haren die gemene brandwonden kunnen veroorzaken. Deze zat in onze klimroos en je ontdekt de rups omdat de ontlasting in de vorm van zwarte bolletjes op de grond valt. Oppassen dus. De vlinder die er uiteindelijk uit voortkomt is een weinig spectaculaire mot.

1 november 2014

Garapa

Vanochtend vroeg zijn we naar de markt geweest toen de temperaturen nog niet zo hoog waren. We hebben o.a. een fles Garapa gekocht. Heel erg lekker bij dit hete weer. Garapa is het sap dat uit de stengels van suikerriet wordt geperst. Het apparaat dat daarvoor gebruikt wordt zie je op de tweede foto. Heerlijk en fris drankje.

Garapa

Je moet deze verfrissing meteen na het persen drinken. Dan is het het lekkerst. Je kun het niet in de supermarkt krijgen vooral vanwege het feit dat het vers geperst moet zijn. Veel verkopers hebben een stukje grond waar ze suikerriet verbouwen terwijl anderen de stengels kopen van de vele suikerrietboeren die hier wonen en de wijde omtrek van de stad bebouwd hebben met grote velden riet.

Garapa

Op bovenstaande foto zie je een pers. Vaak zijn ze gemonteerd in de laadbak van een pickup of in een VW-busje.

17 oktober 2014

Een nieuwe Corneille

Corneille La maison rouge

Begin dit jaar hebben we in Nederland deze litho van Corneille gekocht. De titel is La Maison Rouge. We hebben meer litho's van hem en ook La Maison Bleu. Nu ontbreekt nog La Maison Jaune. De litho hebben we na onze vakantie in Nederland meegenomen naar Brazilië en laten inlijsten. Sinds deze week hangt hij aan de muur. We zijn er heel tevreden mee. Het wordt al een aardige galerij in ons huis.

Corneille
20 augustus 2014

Queimadas

Op de foto zie je de gevolgen van een bosbrand in Cravinhos een plaats op zo'n 25 kilometer afstand van waar wij wonen. De wind stond in onze richting en dat hebben we gemerkt. In de lucht hing een grote wolk van rook en as en alles was ermee bedekt. Veel Riberãopretanen klaagden over problemen aan de luchtwegen. Het zag er uit als regen. Als ik het goed begrepen heb was er in het afgebrande stuk bos een perceel waar USP, een universiteit in onze stad, waar onderzoek werd gedaan naar het vermenigvuldigen en veredelen van bomen. Dat perceel is ook verloren gegaan.

Het is natuurlijk heel erg vervelend dat dit soort dingen gebeuren maar als de bossen droog zijn door het gebrek aan neerslag is het risico van een bosbrand hoog. Anders wordt het wanneer de stad door een asregen wordt bedekt als gevolg van het verbranden van de suikerrietstengels die overblijven na de oogst. Dan is de asregen door menselijke handelen veroorzaakt. Jarenlang konden suikerboeren ongestraft hun gang gaan en dat leidde tot hevig verzet van de bevolking die demonstreerden met de leus Basta Queimadas. In de omgeving van Ribeirão Preto zijn de meeste suikerrietplantages in de staat São Paulo en de stad wordt dan ook harder getroffen door deze gezondheidsbedreigende toestanden dan andere steden.

Queimada

Er is nu eindelijk wat beweging gekomen in de standpunten van de overheid van de staat São Paulo en die van het gemeentebestuur van Ribeirão Preto Te lang heeft de lobby van de suikerboeren veranderingen kunnen tegenhouden. Nu is er een wet die het verbranden van suikerrietstengels verbiedt tussen 6 uur in de ochtend en 8 uur in de avond en dat tot einde november. Bij niet naleven van de regels kunnen de boeren hoge boetes tegemoet zien. Probleem is nu dat er weliswaar een wet is die het verbranden verbiedt maar de nog niet wordt gehandhaafd. Dat komt in een later stadium maar niemand weet wanneer. Uiteindelijk moet dit verbod worden uitgebreid en leiden tot een algeheel verbod. Het opruimen van het afval op de suikerrietplantages moet dan op mechanische wijze gebeuren. Ik hoop dat dat inderdaad werkelijkheid wordt. Het zou voor de gezondheid van de inwoners van Riberão Preto een goede zaak zijn.

13 augustus 2014

Klimaat, seizoenen en boekenkasten

Brazilië is een groot land. Het is het op vier na (Rusland, Canada, de Verenigde Staten en China zijn groter) grootste land ter wereld. Door deze enorme omvang bestaat er een groot verschil in klimatologische omstandigheden in het land. Het klimaat in het noorden is wezenlijk anders dan in het zuiden. Ik woon in de stad Ribeirão Preto, in het noorden van de staat São Paulo. Het klimaat in deze regio kenmerkt zich door natte zomers en droge winters. In de zomer (in Nederland is het dan winter) regent het veel en zijn de temperaturen hoog. De regen begint eind september en wordt intenser naarmate het seizoen vordert en neemt weer af na de maand maart. In juli en augustus is het kurkdroog. Er is in die maanden geen enkele neerslag en dat merk je aan een heleboel dingen zoals lage luchtvochtigheid waardoor veel mensen last hebben van aandoeningen aan de luchtwegen, de natuur verschrompelt en het mooie groen verandert in een saai geel. En dit alles gaat gepaard met een toename van stof in de atmosfeer. Vanuit mijn huis heb ik zicht op de heuvels die de stad omringen. In de regentijd zijn die strak afgetekend tegen de blauwe lucht maar in de droge periode zijn ze nauwelijks zichtbaar.

Boekenkast

Wat heeft dit verschijnsel met boekenkasten te maken, zul je je afvragen. Dat is het volgende. Door de hoge temperaturen staan ramen en deuren altijd open en dat betekent dat stof vrij toegang heeft tot het huis. Je moet iedere dag vegen en stoffen om het toonbaar te houden en luchtbevochtigers moeten zorgen voor een aangename leefomgeving. Dit stof komt echter ook in de boekenkasten terecht en daar ontstaat het probleem. Als de droge periode voorbij is ben je dagen bezig om de boeken stofvrij te maken. Bevorderlijk voor een goede conditie ervan is het niet.

Klimaat, seizoenen en boekenkasten.

Klik hier om dit bericht te tweeten

Toen wij vorig jaar besloten om het ons huis grondig te renoveren ontstond dan ook het idee om de boekenkasten de deur uit te doen en een nieuwe te laten maken. Dat plan is werkelijkheid geworden en alle boeken staan nu in een fraaie boekenkast achter glazen deuren. En de boeken, een kostbaar bezit, blijven in prima conditie.

Boekenkast
9 augustus 2014

Solo Sagrado de Guarapiranga

Het afgelopen weekend hebben we een bezoek gebracht aan de Solo Sagrado de Guarapiranga, het spirituele centrum van de Igreja Messiânica Mundial in Brazilië. Het centrum ligt in het zuiden van de stad São Paulo maar daar merk je niets van. Het straalt een en al rust en vrede uit. Dat we daar graag een keer een kijkje wilden nemen komt omdat Pedro daar werkt. Hij is afgestudeerd in de agronomie en heeft een grote en brede belangstelling voor natuurlijke landbouw. Hij is daar helemaal op zijn plek en dat straalt hij ook uit, geluk en evenwicht. Het centrum beslaat een enorme oppervlakte en er zijn vele hectaren grond in gebruik genomen voor natuurlijke landbouw. Dat is een vorm van landbouw waarbij geen kunstmest of compost, insecticiden en herbiciden worden gebruikt en de grond niet door de mens wordt bewerkt. Er wordt vooral gebruikgemaakt van de natuurlijke vruchtbaarheid van de grond, recyclen van plantaardig restmateriaal en natuurlijke mest.

Het centrum ziet er prachtig uit. Een oase van rust en stilte en een verademing in een wereld die vooral bestaat uit snelheid en stress. En daarbij doet het gehele complex on-Braziliaans aan, alles is goed georganiseerd en onderhouden en alles gebeurt op tijd (een unicum in Brazilië). Het was een zeer geslaagd weekend.

Solo Sagrado de Guarapiranga

De reis heen en terug (2 x 350km) hebben met de auto gedaan. Vanuit Ribeirão Preto kom je de stad São Paulo in het noorden binnen en de Solo Sagrado ligt in het zuiden van de stad. São Paulo heeft meer inwoners dan Nederland en het verkeer is er, mild uitgedrukt, chaotisch. Wel een heel leuke rijervaring. En dan blijkt dat de GPS een geweldige uitvinding is. Zonder een keer verkeerd gereden te zijn kwamen we op de plek van bestemming aan.

De foto’s van dit bezoek kun je vinden op een special pagina in het fotoalbum, Solo Sagrado de Guarapiranga.

6 juni 2014

Rijbewijs

Mijn Braziliaanse rijbewijs is verlengd en op de foto zie je daar het bewijs van. Let even niet op de foto want ik zie er uit als een ontsnapte gevangene die net weer is opgepakt. Bij de aanvraag van mijn eerste rijbewijs, zo'n twaalf jaar geleden draaide de bureaucratische molen die zo kenmerkend id voor Brazilië nogal langzaam maar deze keer ging het veel sneller. Er is een organisatie die Poupa Tempo heet (Spaar Tijd) en die werkt prima. Je begint het proces van verlenging met het maken van een afspraak via internet. Daarna meld je je op de afgesproken tijd aan de balie. Ik werd meteen geholpen en dat gaat als volgt: eerste loket: je aanvraagformulier wordt ingevuld en de benodigde documenten (identificatie en bewijs van adres) worden gecontroleerd en gekopieerd. Tweede loket: er worden vingerafdrukken genomen en een pasfoto gemaakt. Derde loket: medische keuring. Vierde loket: betalen. Vijfde loket: alles nog even doorlopen en bevestigen. Totale tijdsduur die hiermee gemoeid was: 35 minuten. Het nieuwe rijbewijs werd 10 dagen later per aangetekende post bezorgd.

Rijbewijs
1 juni 2014

PT en de middenklasse

De afgelopen jaren heeft Brazilië een goede economische groei doorgemaakt. Lula en zijn partij PT kloppen zich daarvoor op de borst maar dat is gedeeltelijk niet terecht. Het fundament voor de groei is gelegd door zijn twee voorgangers (Cardoso en Itamar Franco) en is voor een groot deel te danken aan het Plano Real van president Itama Franco. De groei van de economie is daarnaast vooral te danken aan het harde werken van de middenklasse. Die is daarvoor beloond, welvarender geworden en gegroeid. Het is stuitend en bijna ziekelijk om op deze video te zien en te horen dat een vooraanstaand lid (Marilena Chaui) van de PT (de partij van Lula en Dilma) Brazilianen die tot de middenklasse behoren beledigt door hen terroristen, fascisten, egoïsten, onwetenden en wat dies meer zij te noemen. Let op ex-president Lula die dit soort beledigingen glimlachend aanhoort. Het zegt alles over het ethische en morele niveau van mensen als Lula en vele andere kopstukken in de PT.

Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus