23 augustus 2017

Een heel kleine bibliotheek

Ik kwam vanochtend langs het politiebureau op mijn dagelijkse wandeling en zag daar deze kleine bibliotheek. Ingebouwd naast de ingang. Een goed initiatief lijkt me want uit een onderzoek van het Jornal da Band dat ik vorige week zag, bleek dat Brazilianen gemiddeld vier boeken per jaar lezen en dat aantal moet omhoog. Of je de boeken na lezing weer terug moet brengen weet ik niet. Als we na onze vakantie weer terug zijn ga ik eens informeren of ze nog meer boeken kunnen gebruiken. We hebben er genoeg.

20 augustus 2017

Belinda Bauer – De schitterende doden

De schitterende doden

Eve Singer is verslaggeefster bij iWitnessNews en samen met Joe, haar cameraman, maakt zij reportages over alles wat met de dood te maken heeft. Moorden, verkeersongelukken, zelfmoorden; het maakt niet uit wat het onderwerp is, als de verhalen en beelden maar schokkend en bloederig zijn. Dan vinden er een aantal moorden plaats die de politie het idee geven dat er een seriemoordenaar aan het werk is. De gewetenloze psychopaat is bereid Eve het alleenrecht op het tonen van zijn gruwelijke werk te geven. Zij wordt geraffineerd gemanipuleerd en zo deelgenoot van zijn macabere plannen. Al snel bekruipt haar het weerzinwekkende gevoel dat hij een bepaalde genegenheid voor haar koestert. Zal deze genegenheid haar uiteindelijk noodlottig worden? Eve Singer is verslaggeefster bij iWitnessNews en samen met Joe, haar cameraman, maakt zij reportages over alles wat met de dood te maken heeft. Moorden, verkeersongelukken, zelfmoorden; het maakt niet uit wat het onderwerp is, als de verhalen en beelden maar schokkend en bloederig zijn. Dan vinden er een aantal moorden plaats die de politie het idee geven dat er een seriemoordenaar aan het werk is. De gewetenloze psychopaat is bereid Eve het alleenrecht op het tonen van zijn gruwelijke werk te geven. Zij wordt geraffineerd gemanipuleerd en zo deelgenoot van zijn macabere plannen. Al snel bekruipt haar het weerzinwekkende gevoel dat hij een bepaalde genegenheid voor haar koestert. Zal deze genegenheid haar uiteindelijk noodlottig worden?

Lees verder
11 augustus 2017

Lekke band

De stad waar ik woon heet Ribeirão Preto en is “beroemd” om de vele gaten in het wegdek. Op sommige plaatsen ziet het er eruit als een maanlandschap. Er is in het verleden nauwelijks aandacht aan dit fenomeen geschonken met als gevolg dat er veel ongelukken gebeurden en nog steeds gebeuren. Sommige zelfs met dodelijke afloop. Het is een schandaal dat dit soort toestanden kunnen plaatsvinden in een rijk land als Brazilië. Het vele geld dat voor reparatie van het wegdek ter beschikking komt verdwijnt voor een deel in de zakken van corrupte politici of wordt voor andere zaken aangewend. De laatst gekozen burgemeester lijkt er nu echt werk van te gaan maken.

Een tijdje gelden merkten wij een gat in de weg te laat op en het resultaat was een geklapte voorband. En dat net op een plek waar je niet veilig kon stoppen. Dus we moesten een stukje doorrijden op die lekke band en het resultaat daarvan zie je op de foto.

Je kunt de schade bij de gemeente claimen maar dat is een dermate ingewikkelde, bureaucratische en langdurige geschiedenis dat we de nieuwe banden zelf hebben betaald. Voor R$ 900,- waren we van alle gezeur af. (zo’n € 275,-).


26 juli 2017

Paineira #2

Enige tijd geleden heb ik op dit blog een bericht geplaatst over de Paineira, een boom die vrij algemeen is in de regio van Brazilië waar ik woon. Dat bericht sloot ik met de zin: "....................zweven al die kapokdeeltjes na de bloei door de lucht en dat is dan weer heel lelijk." Je kunt dat bericht hier nog eens nalezen.

Het is nu de tijd dat die zaaddozen openspringen en zoals je op onderstaande foto kunt zien vormt de paina inderdaad een wit tapijt onder de boom. Als er nu nog een windje opsteekt waaien al die pluizen door de lucht en dat is nou niet bepaald aangenaam als je er in de buurt aan het werk bent of aan de wandel.

Paineira
23 juli 2017

Rosslyn Chapel

In 2016 hebben we een paar dagen doorgebracht in Edinburgh in Schotland en bij die gelegenheid Rosslyn Chapel bezocht. We hadden er over gelezen in het boek De DaVinci Code van Dan Brown en ook beelden gezien in de gelijknamige film. Sindsdien stond het op onze lijst van plekken die we graag willen bezoeken. De foto's die we toen gemaakt hebben kun je zien in dit fotoalbum.

23 juli 2017

Marina Heib – Drie meter onder nul

Ze is jong, zelfstandig, zelfverzekerd, mooi en succesvol. Maar er is iets dat haar dwars zit en dat haar belet een normaal leven te leiden. Op een dag besluit ze om alles achter zich te laten en haar leven radicaal te veranderen. Ze kiest er voor om moordenares te worden. Een besluit dat zakelijk en koel wordt genomen. Ze kent de consequenties van haar keuze. Haar leermeester in het doden is er heel duidelijk over.

Maar onvermijdelijk komt er een dag waarop je weer mens zou willen zijn. Omdat je niet meer tegen de eenzaamheid van de wildernis kunt. De eenzaamheid is het ergste.”

Drie meter onder nul is een nauwgezette analyse over de vraag waarom deze jonge vrouw besluit moordenares te worden, hoe zij haar slachtoffers kiest en hoe zij de moorden voorbereidt en uitvoert.

Lees verder
22 juli 2017

De lantarenpalen langs de Theems

Langs de embankment van de rivier de Theems in Londen kun je de beroemde Dolphin Lamp Standards vinden. Prachtige lantarenpalen die aan het einde van de negentiende eeuw werden gemaakt om het uiterlijk van de rivieroever te verfraaien. De voet van de lamp bestaat uit een gestileerde dolfijn of steur. Uit het centrum daarvan stijgt de rijkelijk versierde kolom omhoog die eindigt in een glazen bol van waaruit het elektrische licht wordt verspreid.  De top van de lantaarnpaal is een kroon.

De lampen werden ontworpen door George John Vulliamy, die zich bij het ontwerpen liet inspireren door de Fontana del Nettuno in Rome. De foto's die je ziet heb ik in 2011 genomen toen we een weekje in Londen doorbrachten. Als je over de embankment wandelt kun je deze prachtige lantaarnpalen nauwelijks over het hoofd zien.  Ze zijn werkelijk heel bijzonder.

16 juli 2017

De Katharen

De Katharen vormden een religieuze gemeenschap die vooral tijdens de 12e tot de 14e eeuw floreerde in het zuiden van Frankrijk en het noorden van Italië. Zij lieten zich inspireren door het leven van Jezus maar hadden een afwijkende mening als het om de mystieke uitleg van de bijbel ging. Vooral de Rooms-katholieke kerk was daar niet blij mee en beschouwde de Katharen als ketters. Een kruistocht en het werk van de Inquisitie maakte een einde aan het bestaan van de Katharen. In 1321 werd de laatste “parfait” van de beweging, Guillaume Bélisante om het leven gebracht en in 1329 stierven de laatste vier Katharen op de brandstapel van Carcassonne. Deze genocide, uitgevoerd door de Rooms-katholieke kerk in naam van God, is een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de kerk en het christendom.

In het zuiden van Frankrijk zijn nog heel wat sporen te vinden van de Katharen. De oude stad van Carcassonne is daar een voorbeeld van. De middeleeuwse stad is helemaal gerestaureerd en teruggebracht in zijn oorspronkelijke glorie. Ook vind je er nog ruïnes van kastelen die werden bewoond door Katharen of hun beschermelingen. Ze herinneren ons aan het bestaan van deze intrigerende en diep religieuze mensen die moesten worden vermoord omdat ze er een eigen mening op nahielden.

Franse appels in Brazilië

Toen ik nog in Nederland woonde kocht ik groenten en fruit op de markt. Iedere donderdag fietste ik tussen de middag naar huis om er een hapje te eten en dan stopte ik op de plaatselijke groentemarkt om er appels te kopen. De soort heette Fuji en werd geïmporteerd vanuit Brazilië. Een heerlijke appel met een klein beetje perensmaak. 

Fuji

Nu woon ik in Brazilië en eet nog steeds dezelfde Fuji appels. Je zou zeggen dat die hier wel erg goedkoop zullen zijn. Ze worden hier immers gekweekt. Maar dat is niet zo. De Fuji appels die ik in de supermarkt koop, worden geïmporteerd vanuit Frankrijk. In Nederland worden dus Braziliaanse appels verkocht en in Brazilië Franse appels. Lijkt me een dure aangelegenheid als je ziet hoe de handel in elkaar zit. Het zal met andere producten niet anders zijn. Misschien een rare gedachte van me.....maar het zet je wel aan het denken.

1 juli 2017

Jane Austen en Winchester Cathedral

Op de middelbare school kreeg ik onderricht in drie vreemde talen zoals dat toen heette; Duits, Frans en Engels en voor al die vakken moest ik ook boeken lezen, in de oorspronkelijke taal welteverstaan. Ik deed dat niet echt van harte en dat meer vanwege het feit dat ik een opstandige puber was dan vanwege de kwaliteit van de teksten. Er waren ook boeken bij van de beroemde Engelse romanschrijfster Jane Austen (1775 – 1817). Toen ik na de pubertijd weer een beetje bij zinnen kwam is mijn aanvankelijke reserve voor haar boeken veranderd is in oprechte bewondering. Hoe heb ik ooit zo afwijzend kunnen reageren op haar fraaie taalgebruik en vooral over de actualiteit van haar onderwerpen want haar boeken hebben vandaag de dag nog steeds grote maatschappelijke en literaire waarde.

Een paar jaar geleden hebben we een bezoek gebracht aan Winchester in het graafschap Hampshire in het zuiden van Engeland. We zijn bij die gelegenheid langs het huis in College Street gewandeld waar Jane Austen in de vroege ochtend van 18 juli 1817 op veel te jonge leeftijd is overleden. Het huis bestaat nog steeds.

Ook hebben we de majestueuze kathedraal bezocht waar Jane Austen is begraven. Jane hield veel van dit indrukwekkende godshuis waar in 1872 een bronzen herinneringsplaquette in haar nagedachtenis werd onthuld. Veel luister en glorie voor deze prominente Engelse schrijfster. Zelf zou ze ervan hebben gegruwd, denk ik want zij hechtte heel erg aan een eenvoudig en teruggetrokken bestaan.


Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus