9 augustus 2014

Solo Sagrado de Guarapiranga

Het afgelopen weekend hebben we een bezoek gebracht aan de Solo Sagrado de Guarapiranga, het spirituele centrum van de Igreja Messiânica Mundial in Brazilië. Het centrum ligt in het zuiden van de stad São Paulo maar daar merk je niets van. Het straalt een en al rust en vrede uit. Dat we daar graag een keer een kijkje wilden nemen komt omdat Pedro daar werkt. Hij is afgestudeerd in de agronomie en heeft een grote en brede belangstelling voor natuurlijke landbouw. Hij is daar helemaal op zijn plek en dat straalt hij ook uit, geluk en evenwicht. Het centrum beslaat een enorme oppervlakte en er zijn vele hectaren grond in gebruik genomen voor natuurlijke landbouw. Dat is een vorm van landbouw waarbij geen kunstmest of compost, insecticiden en herbiciden worden gebruikt en de grond niet door de mens wordt bewerkt. Er wordt vooral gebruikgemaakt van de natuurlijke vruchtbaarheid van de grond, recyclen van plantaardig restmateriaal en natuurlijke mest.

Het centrum ziet er prachtig uit. Een oase van rust en stilte en een verademing in een wereld die vooral bestaat uit snelheid en stress. En daarbij doet het gehele complex on-Braziliaans aan, alles is goed georganiseerd en onderhouden en alles gebeurt op tijd (een unicum in Brazilië). Het was een zeer geslaagd weekend.

Solo Sagrado de Guarapiranga

De reis heen en terug (2 x 350km) hebben met de auto gedaan. Vanuit Ribeirão Preto kom je de stad São Paulo in het noorden binnen en de Solo Sagrado ligt in het zuiden van de stad. São Paulo heeft meer inwoners dan Nederland en het verkeer is er, mild uitgedrukt, chaotisch. Wel een heel leuke rijervaring. En dan blijkt dat de GPS een geweldige uitvinding is. Zonder een keer verkeerd gereden te zijn kwamen we op de plek van bestemming aan.

De foto’s van dit bezoek kun je vinden op een special pagina in het fotoalbum, Solo Sagrado de Guarapiranga.

6 juni 2014

Rijbewijs

Mijn Braziliaanse rijbewijs is verlengd en op de foto zie je daar het bewijs van. Let even niet op de foto want ik zie er uit als een ontsnapte gevangene die net weer is opgepakt. Bij de aanvraag van mijn eerste rijbewijs, zo'n twaalf jaar geleden draaide de bureaucratische molen die zo kenmerkend id voor Brazilië nogal langzaam maar deze keer ging het veel sneller. Er is een organisatie die Poupa Tempo heet (Spaar Tijd) en die werkt prima. Je begint het proces van verlenging met het maken van een afspraak via internet. Daarna meld je je op de afgesproken tijd aan de balie. Ik werd meteen geholpen en dat gaat als volgt: eerste loket: je aanvraagformulier wordt ingevuld en de benodigde documenten (identificatie en bewijs van adres) worden gecontroleerd en gekopieerd. Tweede loket: er worden vingerafdrukken genomen en een pasfoto gemaakt. Derde loket: medische keuring. Vierde loket: betalen. Vijfde loket: alles nog even doorlopen en bevestigen. Totale tijdsduur die hiermee gemoeid was: 35 minuten. Het nieuwe rijbewijs werd 10 dagen later per aangetekende post bezorgd.

Rijbewijs
1 juni 2014

PT en de middenklasse

De afgelopen jaren heeft Brazilië een goede economische groei doorgemaakt. Lula en zijn partij PT kloppen zich daarvoor op de borst maar dat is gedeeltelijk niet terecht. Het fundament voor de groei is gelegd door zijn twee voorgangers (Cardoso en Itamar Franco) en is voor een groot deel te danken aan het Plano Real van president Itama Franco. De groei van de economie is daarnaast vooral te danken aan het harde werken van de middenklasse. Die is daarvoor beloond, welvarender geworden en gegroeid. Het is stuitend en bijna ziekelijk om op deze video te zien en te horen dat een vooraanstaand lid (Marilena Chaui) van de PT (de partij van Lula en Dilma) Brazilianen die tot de middenklasse behoren beledigt door hen terroristen, fascisten, egoïsten, onwetenden en wat dies meer zij te noemen. Let op ex-president Lula die dit soort beledigingen glimlachend aanhoort. Het zegt alles over het ethische en morele niveau van mensen als Lula en vele andere kopstukken in de PT.

31 mei 2014

De warmte tijdens de Cup

Over een dag of twaalf begint het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië en ik krijg soms de indruk dat iedereen in Nederland er zo'n beetje van uit gaat dat het voor de spelers belastend zal zijn om in de tropische warmte van dit land te spelen. Vooral als de spelers uit landen komen waar het over het algemeen een stuk frisser is. Dat beeld over de hitte in Brazilië is vertekend. Het is nu bijna winter en dat kun je merken. Vooral in het zuiden en zuidoosten van Brazilië (Porto Alegre, Curitiba, Florianopolis, São Paulo en ook wel Rio hebben op dit moment last van een koude golf. In het zuiden daalde de temperatuur tot zo'n graad of 8 in de nacht en gedurende de dag wordt het veel warmer dan een graad of twintig. Het kan ook nog veel kouder zijn. Het hangt er een beetje vanaf waar je je in dit enorme land bevindt. Op de Oranjecamping die in de buurt van São Paulo wordt ingericht voor Nederlandse supporters kunnen de nachten behoorlijk koud zijn. In Salvador waar Nederland zijn eerste wedstrijd speelt is echter wel warm. Bij ons was het vanochtend 15 graden en we hebben geen verwarming in huis dus het is frisjes. Dat kun je ook zien aan de katten (Becca en Tigrinho) die dicht bij elkaar in een te klein mandje voor twee de warmte opzoeken.

Kou
9 mei 2014

No Break

Er is in Brazilië geen stabiel lichtnet. Regelmatig valt de stroom uit. Meestal duurt dat niet zo lang maar het is vorig jaar toch een keer gebeurd dat we op een avond zonder zaten en dat duurde dan tot de volgende middag. Om deze klappen voor mijn pc op te vangen gebruik ik een zogenaamde no-break. Die bevat twee batterijen die je na het uitvallen van de stroom nog 12 minuten energie geven. Tijd genoeg om alle apparatuur uit te zetten.
Probleem is dat die batterijen na verloop van tijd leeg raken en dan moet je de no-break naar een servicepunt brengen waar nieuwe batterijen worden geplaatst. Het duurt een tijdje voordat je het apparaat weer terug hebt. De afgelopen twee weken heb ik dus zonder dat ding gwerkt maar nu is hij weer aangesloten. In die twee weken heb ik drie keer voor een plotseling zwart scherm gezeten. Rare gewaarwording is dat.

18 april 2014

Ervaringen met de Braziliaanse gezondheidszorg

Ik ben een kattenliefhebber en die passie heeft tot gevolg dat ik niet alleen zorg voor de katten in ons huis maar ook voor een paar straatkatten. Zij leven in de straat voor ons huis en op een terrein van het waterleidingsbedrijf dat aan het einde van onze straat ligt. Vorige week werd een van die straatkatten aangevallen door de vier honden van een buurman die om de hoek woont en zijn honden niet aanlijnt als ze worden uitgelaten. Ik heb geprobeerd de kat te redden wat tot gevolg had dat ik werd gebeten. Gevolg: een niet al te grote maar wel diepe wond op mijn hand die niet onverzorgd kon blijven.
Het eerste wat ik heb gedaan is naar de farmácia gaan en jodium kopen. Daar kreeg het advies toch maar even naar het ziekenhuis te gaan. Dat werd het São Lucas ziekenhuis dat valt onder de ziektekostenverzekering van Unimed waarbij ik ben aangesloten. Bij de receptie moest ik mijn plastic lidmaatschapskaartje laten zien dat daarop door de kaartlezer werd gehaald. Je kent ze wel, die kaartjes met een magneetstrip waarop al je persoonlijke gegevens staan. Ik was dan ook lichtelijk verbaasd toen de receptioniste een heleboel vragen ging stellen over mijn naam, adres, telefoonnummer, cpf, cep, etc etc. Ik kreeg daarna een volgnummer en we moesten in de wachtkamer wachten op een verpleger. Dat duurde niet zo lang en met de verwachting dat we snel weer buiten zouden staan heb ik me bij die man in sala 8 gemeld. Ik gaf hem mijn Unimedkaartje en het formulier dat de receptioniste had gemaakt maar tot mijn grote verbazing begon ook deze man te vragen naar mijn persoonlijke gegevens die hij blijmoedig in de computer invoerde. Over wat er gebeurd was en wat het doel van mijn bezoek aan het ziekenhuis was werd niets gevraagd. Dat gebeurde pas in de volgende kamer. Een echte arts. Hij onderzocht de wond en was van mening dat het ernstig genoeg was om antibiotica voor te schrijven en vaccinaties tegen tetanus en rabiës te geven. Het recept zou worden uitgeprint door de computer en daarvoor had de arts mijn persoonlijke gegevens nodig. Naam, adres, telefoonnummer etc. werden opnieuw gevraagd. De vaccinaties werden niet door het ziekenhuis verstrekt maar door een andere, gemeentelijke instelling die nu gesloten was en pas de volgende ochtend open zou zijn.


De volgende ochtend dus naar het Centro de Vigilância Epidemiológica. Vroeg want het is een publieke instelling waar het volgens goed Braziliaans gebruik nogal druk kan zijn. Eerst melden bij de receptie waar een medewerker mijn naam, adres, telefoonnummer etc. in de computer invoerde en mij door verwees naar een deur aan de overkant van de gang waar een lieftallige en vriendelijke verpleegster ons ontving. Naam, adres, telefoonnummer etc. werden opnieuw netjes in de computer ingevoerd en ik kreeg de vaccinaties tegen tetanus en rabiës. Er moest echter ook nog iets anders worden toegediend en dat gebeurde niet daar maar op een ander adres. Er werd gebeld en ik kon meteen komen. Ook een instelling van de gemeente. Weer het bekende riedeltje. Receptie waar naam , adres, telefoonnummer etc. in de computer werden ingevoerd. Daarna naar een verpleegster die naam, adres, telefoonnummer etc ook in de computer invoerde en daarna kreeg ik twee pijnlijke injecties in mijn hand en de soro. Dat duurde zo'n drie uur en daarna mochten we weer naar huis.

Ik ben inmiddels drie weken verder. De vaccinaties moeten nog een paar keer worden herhaald en mijn hand ziet er weer redelijk normaal uit. De koppeling van de computersystemen in deze stad echter niet. Het is een chaos en ik heb het nu aan de lijve ondervonden. Gelukkig ben ik goed gezond en daar prijs ik me gelukkig mee. Helaas heeft de kat het niet overleefd.

19 maart 2014

Canna Tropicanna Gold?

De plant staat al jaren in een kuip naast ons huis. Een plant met een mooi twee-kleurig en decoratief blad. Bloemen zijn er nog nooit geweest en toen we onlangs onze tuin eens goed onder handen namen adviseerde de tuinman om de plant weg te gooien. Het zou nooit wat worden zo zei hij.

We hebben zijn advies in de wind geslagen en de plant op een andere plaats gezet. Weg uit de felle zon, wat meer schaduw en meer water en zie het resultaat. Deze week verschenen er in eens twee ranken met bloemen met een heel mooie oranje kleur. We weten het niet zeker maar volgens ons is het een Canna en dan in het bijzonder de Canna Tropicanna Gold. Het is goed om niet altijd naar een deskundige te luisteren maar je eigen hart te volgen.

Canna Tropicanna Gold

Águas de São Pedro

Águas de São Pedro is het kleinste stadje van de staat São Paulo en ligt dicht bij Piracicaba. In het jaar 1920 gaf de gouverneur van de staat São Paulo opdracht om in de omgeving van São Pedro naar olie te boren. Olie werd echter niet gevonden maar wel water, water met een geneeskrachtige werking. Er werd aan deze vondst niet veel aandacht besteed omdat de prioriteit nu eenmaal een andere was. In het jaar 1930 echter ontdekte Angelo Franzin, een immigrant uit Italië, de heilzame werking van het water. Hij zag dat zijn vee, dat het water uit de bronnen dronk, er heel erg gezond uitzag en het verhaal gaat dat Angelo door het gebruik van het water genas van zijn reumatiek. Hij bouwde in 1930 het eerste badhuis. Op 25 juli 1940 werd Águas de São Pedro officieel een stad en ligt het als een soort enclave in het gebied van de stad São Pedro. De stichter van de stad heet Dr. Octávio Moura Andrade..

25 februari 2014

Fuchsias

Toen we nog in Nederland woonden hadden we een redelijk grote collectie Fuchsias. Het kweken van fuchsias is een leuk tijdverdrijf en als de planten rijk bloeien geniet je intens van de kleurenrijkdom. Toen we naar Brazilië emigreerden hebben we een paar stekken meegesmokkeld om te proberen hier de hobby voor te zetten. Dat is geen succes geworden. Het is in Ribeirão Preto te heet om de planten, die eigenlijk van een gematigd klimaat houden, goed op te kweken. We zijn er dan ook na een paar jaar proberen mee gestopt. Gelukkig biedt het Braziliaanse klimaat genoeg mogelijkheden om met andere planten aan de slag te gaan. Heloísa heeft een grote collectie orchideeën. Die komen uit een (sub)-tropisch klimaat en verrassen ons steeds weer met prachtige bloemen. Toch zijn we onze fuchsias niet vergeten en daarom heb ik een fotopagina gemaakt waarop er een aantal staan die wij in Nederland ook hadden. En we zijn nog steeds lid van de fuchsia vereniging Zuid Gelre.

Fotoalbum fuchsias

21 februari 2014

Geweld en veiligheid

Gisteren verscheen er een artikel in Jornal A Cidade, de plaatselijke krant van Ribeirão Preto waarin verwezen werd naar een uitspraak van de hoofden van de Policia Militar en de Policia Civil, die "afirmaram que não conseguem resolver o problema da violência em Ribeirão Preto sozinhos".   In Nederlands: zij bevestigen dat ze er alleen niet in slagen het probleem van de veiligheid in Ribeirão Preto op te lossen. De uitspraak volgde op de toename van het aantal overvallen op benzinestations maar ook op een toename van andere overtredingen en misdaden. De reacties op de constatering dat de veiligheid niet te waarborgen is leidde tot afkeurende reacties. De consensus is dat het de taak van deze twee politiekorpsen is om de veiligheid van de bevolking te garanderen en dat alles gedaan moet worden om deze taak goed te kunnen uitvoeren.

Ik krijg de indruk dat niet alleen in Ribeirão Preto een gevoel van toenemende onveiligheid aan het ontstaan is maar dat die tendens landelijk is. En als het daar bij zou blijven is dat nog tot daar aan toe maar het heeft een nogal heftig neveneffect. Sommige Brazilianen zijn de weinig doortastende houding van de overheden op alle niveau's zat en nemen het recht in eigen hand.  Er is een groeiende groep Brazilianen die als "justiceiros" het recht in eigen hand neemt en zo de misdaad bestrijdt. Het leidt tot schrijnende taferelen. Een tiener die iets gestolen had werd met samengebonden handen en voeten op een mierenhoop gegooid, een andere tiener werd met een bebloed hoofd in de brandende zon vastgebonden aan een bushalte. Er zijn veel Brazilianen die deze acties stilzwijgend steunen.

In mijn ogen is het een totaal verkeerde ontwikkeling. Het handhaven van de wet moet bij de politie en justitie liggen en niet bij Brazilianen die eigen rechter en eigen be​ul willen spelen. In koloniale tijden werd dat misschien geaccepteerd maar die tijden zijn voorbij. De regering zal iets moeten bedenken waardoor dit soort praktijken een halt kan worden toegeroepen.

Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus